Τάβλι, Τύχη? Τέχνη? Χρήστος Ζαμπούνης.
Το τάβλι είναι το παιχνίδι που απεικονίζει πιστότερα την ίδια τη ζωή.
Σκεφτείτε το λίγο.
Είναι προφανές ότι η τύχη παίζει πρωταρχικό ρόλο στη διαμόρφωση των συνθηκών της ζωής ενός ανθρώπου. Με άλλες προδιαγραφές ξεκινάει την πορεία του ο γόνος ενός φεουδάρχη ή ενός εφοπλιστή, με άλλες εκείνος ενός χειρονάκτη της Υποσαχάριας Αφρικής ή της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Πέραν της τύχης όμως, υπάρχει και η ικανότητα. Η έμφυτη ευφυΐα, η ευρηματικότητα, η ευθυκρισία, η καλλιέργεια, η μόρφωση, η σκληρή δουλειά: Όλα τα όπλα που οδήγησαν τον Homo Sapiens από τις σαβάνες της Αφρικής στη Θάλασσα της Ηρεμίας στη Σελήνη, και που πιθανότατα θα τον οδηγήσουν και πολύ πιο μακριά.
Το τάβλι δεν είναι μόνο ικανότητα και δεν είναι μόνο τύχη. Δεν πρόκειται για σκάκι, όπου ο πιο διαβασμένος και πιθανώς, ο πλέον ευφάνταστος, έχει καταλυτικό πλεονέκτημα. Από την άλλη όμως, δεν είναι "γκρινιάρης", "μονόπολη" ή μπαρμπούτι, όπως θέλουν να το παρουσιάζουν κάποιοι στενόμυαλοι. Στην πραγματικότητα, είναι ένα μαθηματικό παιχνίδι στρατηγικής, όπου όμως την τελευταία πινελιά καλείται να τη βάλει το ζάρι.