Πολυχρόνιο Στοά και Ρώμη. Δημήτρης Λιαντίνης.
Η πρώτη σχέση του Αριστοτέλη με τον Αλέξανδρο είναι που ο πρώτος εδίδασκε και ο δεύτερος εμάθαινε. Η δεύτερη σχέση τους είναι που ο Αλέξανδρος κατάκτησε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου για τριακόσιους χρόνους, και ο Αριστοτέλης ερεύνησε ένα μεγάλο κύκλο του πνεύματος για δεκαοχτώ αιώνες. Η τρίτη σχέση τους αναφέρεται στο τίμημα. Η απόσβεση ήταν ανάλογη με τη χρέωση. Η πολιτική επλήρωσε την κατάκτηση του Αλέξανδρου με τον αφανισμό της αρχαίας Ελλάδας. Το πνεύμα επληρούσε το κατόρθωμα του Αριστοτέλη με το θάνατο της κλασικής φιλοσοφίας. Η αλυσίδα που κόπηκε με τελευταίο κρίκο τα Φυσικά του Αριστοτέλη, ξαναδέθηκε με πρώτο κρίκο το Philosophiae naturalis principia mathematica του Νεύτωνα. Στο μακρόσυρτο αναμεταξύ η φιλοσοφία εφόρεσε τα φαιά. Εντύθηκε τους λερωμένους τρίβωνες, τα ράσα, τα πολυτρίχια και τις καλύπτρες. Έγινε δμωή, θεραπαινίδα, αύρα και κλησάρισσα, αλλά ποτέ πια εκκλησιάζουσα. Ancilla theologiae, όπως την είπαν τυπικά. Δούλα της θεολογίας δηλαδή. Και εμόνασε στις μονές μόνη. Κλεισμένη σε κελλιά, καλύβες και κελλάρια κλειστά.