Φθινοπωρινή Αστραπή. Η Εκπαίδευση ενός Αμερικανού Σαμουράι. Ντέιβιντ Λόουρι.
Ο Ντέιβιντ Λόουρι είχε την τύχη να διδαχτεί μια από τις πιο διάσημες κλασικές σχολές ιαπωνικής ξιφασκίας, όντας έφηβος στο Μιζούρι των Η.Π.Α.. Η " Φθινοπωρινή Αστραπή" περιγράφει την περιπέτειά του και παράλληλα αφηγείται την ιστορία της σχολής Γιάγκιου Σινκάγκε-ρίου. Ένα βιβλίο που αν δεν ήταν βιογραφικό θα ήταν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα.
«Το μπαμπού επιβιώνει λόγω της ανθεκτικότητάς του. Μπορεί να λυγίσει από τη δύναμη του ανέμου και το βάρος του χιονιού, επειδή οι ρίζες του είναι βαθιές και δυνατές. Οι ρίζες του Μπούντο, των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών της Ιαπωνίας, πάνε πίσω πάνω από χίλια χρόνια. Όμως στις σύγχρονες εποχές, πολλές από τις ρίζες αυτές έχουν κοπεί, μεταφυτευθεί σε άλλες χώρες ή παρασυρθεί από το πέρασμα του χρόνου στην ίδια τους την πατρίδα. Προκειμένου να επιζήσει, το Μπούντο έχει αλλάξει και έχει προσαρμοστεί σημαντικά στο νέο του περιβάλλον. Θα πρέπει, ωστόσο, να έχουμε πάντοτε κατά νου ότι αν απομακρυνθούμε πολύ από την αρχική φύση του Μπούντο, κινδυνεύουμε να χάσουμε την ουσία του. Η αλλαγή είναι ο νόμος της φύσης, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κόντρα στους ενάντιους ανέμους η ανθεκτικότητα του Μπούντο, όπως και του μπαμπού, εξαρτάται από τη δύναμη και το βάθος των ριζών του -και ως μαθητής των πολεμικών τεχνών για πολλά χρόνια, φοβούμαι ότι μπορεί να χάνουμε εντελώς τις ρίζες αυτές.»